روستای گوندوغدی (گون دوغدو)

روستای گوندوغدی (گون دوغدو)

روستای گوندوغدی (گون دوغدو) یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان گرمه جنوبی بخش مرکزی شهرستان میانه واقع شده‌است.

بر اساس نتایج سرشماری عمومی نفوس و مسکن مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا ۱۰۲۴ نفر و تعداد خانوار آن، ۳۰۴ خانوار است.

 

دکتر فیروز سیمین فر در کتاب خود «نگاهی نوین به اسامی کهن در شهرستان میانه» در مورد وجه تسمیه اسم روستا می‌نویسد:

گون دوغدو (Gündoğdu)

گون دوغدو یا گون دوغدی اسم روستایی در بخش مرکزی، دهستان گرمه‌ی جنوبی شهرستان میانه می‌باشد.

از نظر لغوی «گون دوغدو»، اسمی مرکب می‌باشد که از واژه‌های «گون» و «دوغدو» ساخته شده است.

گون به معنی خورشید و آفتاب می‌باشد. فعل دوْغدو از مصدر دوغماق به معنی «زائیدن، بچه به دنیا آوردن، طلوع کردن، در آمدن، بوجود آمدن و آفریدن» می‌باشد.

بنابراین اسم گون دوغدو به معنی مکانی که آفتاب در آنجا طلوع کرده است، می‌باشد.

وجه تسمیه‌ی روستا از موقعیت مکانی آن گرفته شده است. موقعیت روستا نسبت به کوه‌های قافلانکوه طوری است که در هنگام طلوع خورشید از سمت شرق و از طرف کوه‌های قافلانکوه، اولین نقطه ای که نور خورشید به آنجا می‌افتد محوطه‌ی روستای گون دوغدو می‌باشد.

در دیوان لغات الترک هم گون دوغدو به معنی آفتاب طلوع کرد معنی شده است.

روستای گوندوغدی (گون دوغدو)

برای مشاهده تصویر با سایز بزرگتر بر روی تصویر کلیک کنید

حتماً ببینید:  روستای گاو (گوو)

اگر اطلاعات موثق دیگری از روستای گون دوغدو میانه دارید لطفاً آن را از طریق فرم دیدگاه‌های زیر با ما به اشتراک بگذارید تا به نام شما در این مطلب برای سایر خوانندگان به اشتراک بگذاریم.
و در صورتی که اطلاعات ارسالی را از کتاب یا وبلاگ خاصی بدست آورده‌اید لطفاً منبع آن را نیز همراه با مطلب ارسالی قید کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دیدگاه‌ها

تعداد دیدگاه‌ها: 1


  • آواتار
    علیرضایی رامین پاسخ

    ریشه ی ساکنان این روستا به قصبه ای در ترکیه به نام گوندوغدو برمی‌گردد که در دوران جنگ عثمانی با صفویه بنا به دلایل نامعلومی به ایران می‌گریزند و بعداز جنگ ابتدا در محدوده قره داغ و سپس در ارتفاعات بزگوش ساکن می‌شوند.بعداز مدتی به چند شاخه تقسیم می‌شوند تعدادی به قره داغ برمی‌گردند و تعدادی به سمت بستان آباد می‌روند و تعدادی به سمت سراب .اما بخشی هم در همین روستای گوندوغدی ساکن می‌شوند.از عجایب مردم این روستا فرهنگ مهاجرتی این روستا میباشد که ریشه در تاریخ و شایدریشه در ژنی نهفته در اجداد این مردم باشد چون از قدیم تا کنون مردم این روستا میل به مهاجرت دارند .برای مثال ساکنان قدیم این روستا برای دادوستد یا مهاجرت به روسیه یا اردبیل و علی آباد کتول و تهران می‌رفتند.اما به جرات می‌توان گفت که در سی سال اخیر تمامی جوان‌های این روستا به انگلیس و اروپا و آمریکا مهاجرت کرده اند

    ۱۰ مرداد ۱۴۰۵ در ۱۹:۲۹