وقتی یک انشا روایتگر داغ میناب می‌شود؛ «پروانه آبی» به قلم دانش‌آموزی از میانه

وقتی یک انشا روایتگر داغ میناب می‌شود؛ «پروانه آبی» به قلم دانش‌آموزی از میانه

داستان کوتاه «پروانه آبی»، حاصل قلم دانش‌آموزان کلاس یازدهم انسانی ۲ دبیرستان بوعلی سینای میانه، روایتی تأثیرگذار و دردناک از بمباران مدرسه میناب است؛ داستانی از آرزوهای کودکانه، عشق به خانواده و رؤیای آینده‌ای روشن که در میان دود و آتش جنگ، به کابوسی تلخ بدل می‌شود. روایتی نمادین که از زبان یک دانش‌آموز، رنج قربانیان حمله به مدرسه را به تصویر می‌کشد.

دیشب کمی کسالت داشتم و نمیخواستم برم مدرسه. اما وقتی صبح بیدار شدم احساس مریضی نداشتم. حالم خوب شده بود. شنیدم پدر و مادرم درباره مخارج خانه صحبت می‌کنند، تصمیم گرفتم به مدرسه بروم تا از درس‌هایم عقب نمانم. من باید در آینده کاره ای بشوم تا کمک خرج پدر و مادرم باشم. مادرم مثل همیشه زودتر بیدار شده بود؛ لباس‌هایم را اتو کرده و صبحانه آماده کرده بود. سر سفره خواب دیشبم را برایش تعریف کردم؛ خواب یک پروانه آبی که در کلاس نقاشی‌اش می‌کردم، اما ناگهان از روی کاغذ بلند شد و روی لبه پنجره نشست. موقع رفتن، پدرم گفت امروز همان دوچرخه‌ای را که قولش را داده بود، برایم می‌خرد. از خوشحالی بال درآورده بودم!

در راه مدرسه، از کنار صف شلوغ نانوایی گذشتم. پیرمردی را دیدم که روی ویلچر نشسته بود و چند نفر به او کمک می‌کردند. کمی جلوتر، یک پروانه آبی از کنارم پرواز کرد. یاد خواب دیشب افتادم و چند لحظه دنبالش کردم. وقتی به مدرسه رسیدم، کلاس‌ها شروع شد و چند ساعت بعد، زنگ تفریح خورد. حیاط پر از صدای خنده و بازی بچه‌ها بود که ناگهان دو جسم عجیب از آسمان به سمت مدرسه آمدند.

یکی از بچه‌ها فریاد زد: «نگاه کنید! اون چیه؟» گفتم: «پروانه آبی!» دوستم گفت: «نه، پروانه که این شکلی نیست!» هنوز حرفش تمام نشده بود که صدای انفجار مهیبی همه‌جا را لرزاند. دود و آتش تمام حیاط را گرفت. وقتی چشم باز کردم، دیدم دیگر دست و پایی ندارم؛ دو بال آبی جای دست‌هایم را گرفته بود. من به پروانه تبدیل شده بودم.

ناگهان یاد مادرم افتادم. او همراه مادر و پدرهای دیگر به مدرسه آمده بود. میان دود و آتش دنبالش گشتم و به سمتش پرواز کردم. نمی‌دانستم صدایم را می‌شنود یا نه. نزدیکش شدم و فریاد زدم: «مامان! مامان من اینجام! من پروانه شدم... ببین! من همون پروانه آبی هستم که دیشب برات تعریف کردم!»

داستان کوتاه «پروانه آبی»
با موضوع بمباران مدرسه میناب

کار گروهی از دانش آموزان کلاس یازدهم انسانی ۲ - درس نگارش
دبیرستان بوعلی سینا - میانه
سال تحصیلی ۱۴۰۵-۱۴۰۶
جمع بندی و ویرایش: حسن مختاری (دبیر زبان انگلیسی و نگارش)

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دیدگاه‌ها

تعداد دیدگاه‌ها: 0


  • هنوز دیدگاهی ثبت نشده است.